نگارم

بر آنم که گاه گاه،
مشقی سياه با تو نگارم.

گلوبند واژه را به ناي سکوت انداخته،
سخن به چارچوب سپيد کاغذي بسپارم.

باشد که آرامشم به دست دهد اين آلایش دست.

---